Het Haags/ Rotterdamse Organisms neemt het stokje over en laat er geen gras over groeien. De ronkende organische motor maait alles plat wat op hun pad komt. De energie druipt van de mannen af, net als het bier en zweet. De organist breekt in korte tijd de poten van zijn orgeltje af en is genoodzaakt zijn orgel verticaal tussen zijn benen te bespelen, ondertussen half wegglijdend in het bier wat al over het podium heen loopt. In de chaos die gecreëerd wordt, blijven ze strak doorspelen. Lopend door en liggend tussen het publiek, struikelend over elkaar, doen de gitaristen een flinke duit in dit chaotische zakje. Deze rockende rollercoaster laat een ravage achter, zowel op het podium, als in de hoofden van het publiek.